Касби ўқитувчи бўлган дадам ўқитувчи бўлишимни жудаям истаган. Лекин 90- йилларда ўқитувчиликни танлаш борасида қарор қабул қилиш учун одам ё жинни, ё учига чиққан фидойи бўлиши лозим эди. Тўғри, ҳозир ҳам шундай. Бугунги етиб келган жойимизда бир тўхтам олиб, ортга қарасак, жамиятимиздаги нотўкисликлар, муаммолар, камчиликлар - бари-барида ўқитувчи бўлиши керак бўлган, лекин ўқитувчи бўлмаган одамларнинг айби жуда катта. Хусусан менинг ҳам. Ҳаётимизда неки рўшнолик, яхшилик, умид ва тараққиётга ишора бўлса барчаси ўқитувчилар туфайли. Қўрқмасдан шу заҳматли касбни танлаган инсонлар туфайли. Байрамингиз билан, азиз устозлар!