"Тобутни мўридан чиқаринг" Макаренконинг Олмалиқ шаҳри амалдаги ва аввалги ҳокимлари тўғрисидаги постларини ўқиб, эски бир афсона ёдга тушади. Қадим дунёда, узоқ ва қашшоқ Африкада бир золим подшо бўлган экан. У подшонинг ўз халқига ва юртига қилмаган зулми, кўрсатмаган ёвузлиги қолмаган экан. Халқ ҳаётини дўзахга, дўстлар ва амалдор аёнлар ҳаётини эса жаннатга айлантириш учун неки имкон бўлса, барини амалга оширган экан. Ҳатто шундай Фармон чиқарган экан: оддий халқдан кимдир ўлса, тобути эшикдан эмас, деразадан чиқарилсин! Йиллар ўтиб подшо тўшакка михланиб қолганида валиаҳд ўғлини чақирипти ва унга шу сўзларни айта туриб жон берипти: - Ўғлим, мана кетмоқ пайти келди, умр бўйи халқни таладим, хонавайрон қилдим, лекин охирги истагим шуки, мендан кейин халқим мени фақат яхши сўзлар билан эсласин. Тахтга ўтиргач, шу тилагимни бажо келтир. Валиаҳд ўғил подшони кўмиб, аъза-ю, маросимларини ўтказгач, ўзининг биринчи фармонини чиқарипти: Шу бугундан эътиборан авом халқдан кимки ўлса, тобути деразадан эмас, мўридан чиқарилсин! Эмишки, ўша узоқ ва қашшоқ Африканинг авом халқи тобутни деразадан чиқаришга йўл берган бағрикенг марҳум подшони яхши сўзлар билан эслаб, ҳалигача дуо қилиб алқар эмиш, умидбахш афсоналар тўқирмиш. @the_bakiroo