​Қўрқма! Қўрқув уч кун яшайди Қамоққа олинганлар билан гаплашиб тураман, албатта, чиққанларидан кейин. Улар орасида 5, 10, 15 йил қамалганлари, терговдан чиққанлари бўлади. Энг кўп эшитганим, энг оғири дастлабки уч кун бўлиши ҳақида гаплар янгайди асосан. Фарзанди борлар фарзандини, онаси борлар онасини, ёри борлар ёрини ўйлаб синиб қолади. Дастлабки 72 соатда синдириш шунинг учун жудаям осон. Шунинг учун аксар қонунчиликларда судсиз 72 соатгача ушлаб туриш мумкин. Тажрибали адвокатлар ва ҳуқуқбонлар доим такрорлайди: 3 кун чида. Уч кунлик қўрқувни енга олганни бошқа қўрқитиб бўлмайди. Ўтган уч кун давомида Жавлон Жовлиевнинг "Қўрқма" романини ўқиб чиқдим. Мен ўзим ўта ҳиссиётлиман, муаллиф мендан-да ортиқ ҳиссиётли чиқиб қолди. Ўта шахсий оғриқлар, тан олинмаган тарих, масъум кўринаётган келажак уйқаш келади. Тили равон. Роман қуйидаги жумлалар билан хотима топади: "Ё Худойим, то қиёмат Ватан бизга омонатдир, омонатдир, унга хиёнат - қиёматдир, қиёматдир, қиёматдир!" Тавсия этаман.