Пропискаси борларга коронавирус юқмаслиги ҳақида... Мен мамлакатдаги ўзгаришларга жудаям оптимистик руҳда қарайдиган, умид охирги бўлиб ўлади, деган нақлга ишонадиган, келажакдаги ишларим ва лойиҳаларимни барчасини шу мамлакат билан боғлайдиган, бирор ташкилот ёки амалдорга нисбатан ҳиссиётларга берилиб жиддий эътирозлар билдиришдан тийиладиган инсонман. Гарчи баъзан ичимда олов ёнса ҳам, кэ, дейман, ҳаммаси яхши бўлар, дейман. Бир-неча кун аввал мамлакатда карантин ҳолати енгиллаштирилгач ўта жиддий ва шахсий, ортга суриб бўлмайдиган масала сабаб уйга, Наманганга келишга мажбур бўлдим, ишларимни битказиб яна ортга қайтдим, йўлда перевалда, Наманган-Тошкент постида назоратчи ходимлар мендан мени Тошкентга киритмасликларини, постдан ўтиб кетаётган юзлаб машина ҳайдовчиларида Тошкент пропискаси борлиги, ҳеч қандай эътироз билдирмаслигимни ва ортга қайтишимни сўрашди. Машинани ортга буриб, йўл четида тўхтадим, мен яшайдиган Наманганнинг энг четги(Қирғистон билан чегарадош) тумани Учқўрғонга қайтиш учун яна 160-180км масофани босиб ўтишим кераклиги ҳақида ўйладим. Аҳволимдан кулдим. Машинага суяниб, кун давомида постдан муаммосиз Наманганга кириб-чиқиб кетаётган бахтли инсонларни кузатдим. Уларга хавас қилдим. Мени ўша янги қурилаётган квартираларни (уларга қўшиб Тошкент Республикаси пропискасини) сотиб олишга қурбим етади, лекин ҳар сафар шу қарорни қабул қилмоқчи бўлганимда, кэ, дейман, ҳаммаси яхши бўлар, умид охирги бўлиб ўлади, дейман. Лекин биласизми, коса тўлгач, бир томчи сув ҳам ортиқчалик қилар экан. Нафасим ҳиққилдоғимга тиқилди. Бир қарасам ишимни севиб қиламан, яратаётган лойиҳаларимдан роҳатланаман, менга ишонадиган, хизматимни қадрлайдиган мижозларим бор, Ютубдаги “Улар” лойиҳаси орқали инсонларга сал бўлсада бошқача қарашларни етказиб беришга ҳаракат қиламан, ғурурланаман, бир қарасам, мамлакатга умуман кераксиз эканлигимни англайман, аксинча у шунчаки севиб қилаётган ишимга халақит бераётганини тушунаман. Ҳа майли, яшасак кўраверамиз... Энди Ҳурматли ўқувчи, агар сен вилоятда истиқомат қилсанг ва ушбу постни ўқиётган бўлсанг, компьютер графикаси, анимациялар яратиш ёки дастурлаш соҳаларига қизиқсанг сен аниқ англашинг керакки пойтахт сенга мухтож эмас, бутун дунё сенга ва сен ўрганаётган касбга мухтож бўлиши мумкин, лекин пойтахт эмас, шуни англа, тил ўрган, мақсадларинг кўламини кенг ол, келажагингни сен ва сени соҳангни, мутахассислигини қадрлайдиган мамлакат билан кўр... Яна бир гап, ажаб эмас менга ўхшаб постдан ортга қайтаётган юзлаб наманганликлар ўз-ўзига кел тинчгина шу квартирасини сотиб олиб, Тошкент Республикаси пропискасини ҳал қилиб қўяй, деб айтаётган бўлса. А балки вилоятликларни бундай қарорга келиши кимларгадир керакдир ҳам, яна билмадим... Йўл четида тош тепиб шу фикрларимни ёзар эканман, биринчи марта мамлакатдан кетиш ҳақида жиддий ўйлаб қолдим...