"Кўз-қулоқ дўхтири керак" Курбановнинг мактаб формаси бўйича вазирлик айтаётган гаплар мактабларда кўраётган воқелигимизга ҳеч мос келмаётгани ҳақида постини ўқиб, эски совет латифаси эсга тушди. "Тиббиёт поликлиникасига бир эркак шошиб, ҳовлиқиб кириб келипти: - Менга зудлик билан кўз-қулоқ дўхтири керак, тезда топиб беринглар. - Тўхтанг, тўхтанг, —дейишипти поликлиника қабулхонасидагилар: - Балки сизга бурун ва қулоқ дўхтири, яъни лор врачи керакдир, адашмадингизми? Шикоятингизни айтинг-чи? - Йўқ, адашмадим. Айнан кўз-қулоқ дўхтири керак. Чунки кўзим билан кўраётганим, қулоғим билан эшитаётганимга ҳечам мос келмаяпти". Шунақа, бизгаям атрофимизда юз бераётган воқеликларни тушунишимиз учун "кўз-қулоқ дўхтири" жудаям керак бўлаяпти.