Мана буни тендер деса бўлади! Бухоро, Наманган ва Хоразмда қуриладиган учта қуёш электр станцияси учун оз эмас, кўп эмас, нақ 11та халқаро компания даъвогарлик қилмоқда. Араблар, турклар, хитойлар, ҳиндлар, испанлар, французлар... Улар бир кунлик ва ўзбекистонлик ўғри чиновниклар тарафидан ташкил этилган чўнтак компаниялар эмас, номи, репутациясига эга глобал ўйинчилар. Яна бу ерда битта инвесторнинг бир вақтнинг ўзида учта станция бўйича лойиҳани ютиб олиши ҳам чекланган. Яъни, улар истайдими, йўқми, келажакда ҳам бозорда рақобат қилишга барибир мажбур бўлишади. Ишончим комил, тендер ғолиблари таклиф этадиган электр нархи бугунги генерация таннархидан камида икки баробар арзон бўлади. Энди ўзингиз ўйланг. Нега триллионлаб маблағ сарфланаётган каррасига қиммат кўприк ва аэропортлар, юз миллиардлаб сарфланаётган кўчалар, ситилар, счетчик ўрнатиш, қурилиш, таъмирлаш лойиҳалари шундай халқаро тендерлар орқали амалга оширилиши мумкин эмас? Нега ҳамма тендерсиз лойиҳалар Ўзбекистонни эгаллаб олган, бойликларини талаётган иккита ёки учта оилага бориб тақалади? Бунга қачонгача тоқат қилиш мумкин?