Prof. Sherzod

Балки иқтисодий сабаби бордир, балки Ҳавошкага рақобатчига эшикларни очиб беришни хоҳлашмас. Менга булар бари қоронғу. Менга аёни шуки, Пегасус ёки бошқа рақобатбардош авиакомпаниялар Ўзбекистонга кирса, биринчи навбатда халққа, йўловчиларга яхши бўларди. Ҳавошка миллий авиакомпаниямиздир, балки уни ҳамма ўзбекистонликлар қўллаб-қувватлашимиз керакдир. Аммо охирги бир неча йилда, айниқса шимолдаг

Римда узоқ йиллик дўстим Жулионинг уйида меҳмон бўлдим. Жулио билан Кембрижда бир вақтда аспирантлик қилиб, дўстлашиб қолганмиз, бир йилча Токиода ҳам бир вақтда ишлаганмиз. Британия ва Италиянинг етакчи университетларида ишлаб, Жулио энди АҚШнинг Ҳаваи университетига кетиш арафасида. Кечқурунги овқатдан кейин Жулио ва унинг ота-онаси билан узун суҳбатлар қурдик. Суҳбат давомида Жулионинг отаси м

"Эски дунё" деб нафақат Европа, балки баъзи тарихчилар "Евро-Америка" деб атайдиган ҳудудни назарда тутяпман. Бу ҳудуд азалдан юқори сифатли олий таълими, улуғ даргоҳлари (Оксфорд, Болония, Ҳарвард, Сорбонн вҳк) билан машҳур. Нега бу машҳур илм ўчоқларини четлаб ўтган яхши? Чунки подкастимиз охирги сонида айтганимиздек, бу даргоҳлар жойлашган давлатлар аҳолиси, у ерларнинг сиёсий гуруҳлари, ҳатт

2008 йилда Японияга магистратурага ўқишга борганимда, кичкина университет шаҳарчамиздаги япон талабалар велосипедларини деярли қулфламаслигига ҳайрон қолардим. Кўп жойларда дарс ё ётоқхонасига киришда калити билан қолдириб кетишарди. Кейин чет эллик талабалар, айниқса бизнинг минтақадан талабалар кўпайгани сари, велосипед ўғирликлари ҳам кўпая борди. Бу ўғирлик ва бошқа майда бузилишларнинг кўпи

Голдерз Ҳилл паркининг сўлим, дарахтларга тўла қисмида айланиб юрганимизда, болаларим бир нарсага эътибор қаратишди. Биздан кейин келаётган, хасса суянган бир аёлни кўргач, дарахтлардаги каптарлар, ғурраклар у томон учишди. Пастроқ шохларда ўйнаб юрган икки олмахон ҳам югургилаб тушиб келиб, бор диққатини шу аёлга қаратишди. Аёл елкасидаги қора сумкасидан юмалоқ каштан ёнғоғи чиқариб, олмахонга у

Ҳар гал Евроиттифоқ давлатларидан бирига келганимда, давлатнинг жамият ҳаётини яхшилашда ўйнайдиган ролига ҳайрон қоламан. Тўғри, ўзим ҳам яқин-яқингача Евроиттифоқ таркибида бўлган давлатда яшайман. Аммо Британия 40 йилдан ортиқ ЕИга аъзо бўлган бўлсада, барибир континентал Европадан кескин фарқ қиладиган жиҳатлари бор. Шулардан бири—давлат қанчалик жамият учун сармоя киритиши керак, қанчалик жа

Охирги икки ёзув подкаст ҳақида бўладиган бўлди 😊 Бир неча кун олдин профессор Алишер Файзуллаев мени ўз Ютуб каналида бўладиган суҳбатга таклиф қилдилар. Таклифдан бошим кўкка етди. Алишер акани кўп йилдан бери танийман, у кишини Ўзбекистоннинг энг зиёли инсонларидан деб биламан. Ўзбекистоннинг Лондондаги фавқулодда ва мухтор элсичи бўлиб ишлаганлар (Ютуб каналларида ўша йилларда олинган видеол

Олти ёшимда уйимизга энг яқин мактабга борганман. Тумандаги 1-мактаб эди. Ўша пайтлар ҳамма биринчи мактаблар рус мактаблари бўларди. Ота-онам бу мактаб рус мактаби бўлгани учун эмас, уйдан 100 метр масофада бўлгани учун, кўчама-кўча юрмаслигим учун беришган. Мактабга борганимда рус тилида икки оғиз ҳам сўзлаша олмасдим. Ишкабылова Светлана Петровна исмли биринчи ўқитувчим ўқиш-ёзишни ўргатди. У

Мана яна бир давлатни кашф қилдим, десам бўлади. Бир ҳафта вақтни Полшада ўтказдим. Бир нечта шаҳарларида бўлдим, музейларга кирдим, кўчаларида юрдим. Кўп инсонлар билан мулоқот қилдим. Хилма-хил таомларидан еб кўрдим. Саёҳатдан хулосам: Полша умуман мен ўйлаганимдек эмас экан. Полшага боришдан олдин, бу давлат ҳақида ўқиган-эшитганларим бор эди, албатта. Совуқ уруш, Иккинчи жаҳон уруши тарихини

Улар ўзлари билан Ўзбекистоннинг бир бўлагини олиб келишади, суҳбатлашиб, бир неча соатга уйга бориб келгандек бўламан. Кеча Кембрижга иқтисодчи ва таниқли блогер Отабек ака Бакиров ташриф буюрдилар. Ака билан айландик, университет факултетларини ҳам кўрдик, бироз ўтириб суҳбат ҳам қилдик. Кембрижнинг уч "қироллик" (яъни қирол ва унинг оила аъзолари асос солган) коллежи ҳовлиси ва биноларига кир

Япониядек жамиятнинг ҳам камчиликлари бор. Ҳатто етти ўлчаб, бир кесадиган, ҳар ишда тартиб ва мувозанатни хуш кўрадиган япон жамияти ҳам ҳамма масалаларда дунёда етакчи эмас. Бугун ана шулар ҳақида қисқача, менинг субъектив нуқтаи назаримдан гаплашамиз. Туркумнинг биринчи қисмида Япониянинг менга ёқадиган жиҳатлари ҳақида ёзгандим—уни мана бу ерда ўқиб кўришингиз мумкин. Бошидан айтай—Японияга э